Wat er in de wereld gebeurt, raakt me. Dat was al zo toen ik een kleine Emanuel was, dat zal altijd zo zijn. Net als bij het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, lees ik de afgelopen dagen weer veel onzinnigs over het vreselijke conflict in Israël/Palestina.

Veel onderbuikenonzin en klokken zonder klepels. Maar zonet las ik deze fb-post van de rector van de UGent, die diep in mijn hart zit. De universiteit wel te verstaan, niet de rector:

“Het Israëlisch-Palestijns conflict: ik probeer het al vele jaren te begrijpen maar heb het nooit begrepen. Ook vandaag begrijp ik het niet. Het is simpelweg te complex voor mij. Wat ik wel begrijp: een mens is een mens en elke vermoorde mens is een vermoorde mens te veel.”

Op het eerste zicht een menselijke reactie. Toch werd ik er heel boos van. Ik antwoordde onder zijn post dit:

Geachte rector. Ik studeerde aan de UGent Vergelijkende Cultuurwetenschap, een richting die toen veel gemoederen verhitte want er werd wél gesproken en onderwezen over hete hangijzers als deze. Wij hadden o.a. vakken als christendom, islam en jodendom. Waar de ene prof zich hield aan feiten, sluimerde bij de ander toch wel een gekleurde mening door.

Hoewel daarover veel te zeggen valt, keek ik vooral naar mezelf. Ik reisde de zomer tussen mijn eerste en tweede licentie daarom naar Israël/Palestina. Ik ging er in gesprek met iedereen die dat wilde. Gelovigen en niet-gelovigen, belezen en niet-belezen, voor- en tegenstanders van vrede en/of de tweestatenoplossing.

Stellen dat dit conflict niet te begrijpen valt is m.i. intellectuele luiheid. Punt.

Zo moeilijk is dat niet te vatten. Het grondgebied – om een neutrale term te gebruiken – is al sinds duizenden jaren de speelbal van machten geweest. Waar dat vroeger veelal maar niet exclusief met religie te maken had – de ware god – is het meer en meer verschoven naar een economisch en statenpolitiek belangenverhaal.

Een objectieve lezing van het conflict is onmogelijk?

Goh … dat is een ideologische uitspraak en mee eens, vanuit ideologie is dat moeilijk tot onmogelijk.

Maar vanuit bijna universele waarden als iedereen heeft recht op water en voeding, iedereen heeft recht op huisvesting en iedereen heeft recht op arbeid … is het heel erg simpel:

Ja, alle begrip dat post-WO II (hoewel het idee al veel ouder is) Europese landen en de VSA joden steunden om een veilige thuishaven te creëren.

Neen, niet zonder regels en dus met een expansiedrang van landinname van de Palestijnen.

Punt.

De UGent is en blijft – hoop ik – trouw aan de humanistische waarden? Dan kan je geen standpunt innemen tegen een volk. Maar wel tegen glasheldere apartheid.

Wie is daar schuldig aan?

Ja, dan is het begrijpen van Europees kolonialisme een must. Leestip dus. Want de overdracht is een rommeltje, net zoals dat geldt voor alle voormalige gekoloniseerde landen.

Is het oplosbaar?

Ja. Indien die waarden en dus burgers (kinderen, ouders en grootouders) weer het centrum worden van de politiek, zowel intern als vanuit Europa en de VSA. Alle burgers, of ze nu Jood, Palestijn, Christen, … zijn.

Erg moeilijk is dat niet tenzij … je niemand op de tenen wilt trappen. Maar daar is het nu veel te laat voor. Een oproep dus om te kiezen voor burgers, voor daadkracht maar zeker niet voor laffe of halfslachtige uitspraken als de uwe.

Ps. En neen: Palestijnse burgers verdedigen is geen synoniem voor het steunen van Hamas. Noem mij Belg of Vlaming of wat dan ook, ik voel me ook niet gerepresenteerd door politieke partijen en hun uitwassen hier. Ik voel me wel solidair met andere ouders die worstelen met dagelijkse beslommeringen. Dat is niet anders voor ouders in Israël of Palestina want ook daar is politiek iets dat zich helaas volledig voltrekt boven hun hoofden.